EEN LEVEN MET MUNCHAUSEN BY PROXY

Een inkijk in het leven van een kindje, toen nog zonder roze pet, die opgroeide met een moeder die overal waar ze kwam een spoor van vernieling naliet. Niet in de laatste plaats bij dat jongetje met die roze pet, SuperEdje89.

Een verhaal over extreme straffen. Over verslagen van psychologen die weinig aan de verbeelding over laten. Over de totale ineenstorting toen ik op 23-jarige leeftijd langzaam doorkreeg dat mijn hele leven een toneelspelletje was.

‘Hulp’verlening
Een verhaal over jeugdzorg en het AMK die nooit ingrepen. Over hoe hulpverlening altijd meeging in het verhaal van mijn moeder en allerlei diagnoses stelde. Over hulpverlening die me zelfs verbood de docentenopleiding te doen.

112drimble
Een verhaal over wat depressies met me deden. Over het denken aan zelfmoord. Over nachtmerries, trauma’s, therapie en tijden waarin ik drie keer per nacht mijn huis moest doorzoeken uit angst dat mijn moeder er was. Over elke dag op 112drimble kijken of ze nog niet uit wanhoop mijn broertjes vermoordt heeft.

Bevrijding
Maar nog meer een verhaal over de weg naar bevrijding. De weg naar het bereiken van alle dromen. Het overwinnen van angsten. Een verhaal over de weg naar het allermooiste leven ooit en het meest trotse jongetje ter wereld. Met een nieuwe familie in Brazilie, met behaalde dromen, met de ultieme vrijheid en met een leven dat in ieder geval elke dag voelt als leven

Voor mijn lezertjes Het verhaal dat je gaat lezen gaat over een hele extreme vorm van huiselijk geweld die nog steeds erg onbekend is. Voor mij is het open zijn ook een manier om om te gaan met mijn verleden en alle nog merkbare gevolgen, dus het zal het soms enorm persoonlijke informatie, verslagen, mails en apps bevatten.

Niet iedereen is zo open en dat geldt ook zeker voor de vier broer(tjes) en vader die ik heb. Die zal ik dus ook amper noemen en mijn verzoek is ook om hen hier niet naar te vragen mocht je hen kennen. Zij zitten daar niet altijd op te wachten en we kijken soms heel anders naar bepaalde situaties en personen.

Mogelijk heb jij zelf het geluk gehad in een gezond functionerend gezin opgegroeid te zijn, maar eventuele oordelen over andere familieleden vanuit jouw perspectief helpen mij niet. En je fake feministische petje die je gaat doen vragen of het toch niet allemaal de schuld van mijn vader is, mag je ook thuislaten.